مزاحمت

خیلی برام جالبه که تو برنامه گهواره که مخصوص تبادل نظر خانم های 

بارداره آقایونی هم هستند که با اکانت های دختر میان و مزاحم مادرها 

میشند . یعنی بیشتر خنده داره واسم .وقتی میبینم مادرها اسکرین شات چت اونهارو پست میکنند و میگن این آقاست بلاکش کنید همه شکلک خنده میگذارند .یجورایی شبیه پیدا کردن موش تو انبار کاهه .

همه چیز آرومه

دوست دارم به چیزهای قشنگ فکر کنم .

مثلا حس استقلال و جدا از خانواده زندگی کردن .

مثلا صدای بارونی که تو کوچه میباره و حلب های پشت بام رو میلرزونه .

مثلا برگ انجیری که بعد از مدت ها امروز جوانه زد و سلام گفت .

یا شوق و ذوقی که برای رفتن به آموزشگاه رانندگی دارم تا برای گرفتن 

گواهینامم اقدام کنم .همه این ها قشنگه و من بعد از مدت ها حالم خیلی بهتر از همیشه ست .بله 

اون دوستم

اون دوستم که تو پست قبل گفتم مدام پست های معنی دار میذاره در مورد بخشیدن و فراموش کردن .نمیدونم من این هارو به خودم بگیرم و فکر کنم اون از دستم ناراحته یا اینکه بگذارمش رو حساب ذهن آشفته ی خودم که این روزا زیادی حساس شده و بهش بهایی ندم 

با همه اینها امروز براش تو اینستا پست فرستادم و فقط لایک زد .

مدت هاست که دیگه دوست ندارم برای کسی قیافه بگیرم یا با 

کسی قهر کنم .فکر میکنم نه در توانم هست و انرژیش رو دارم نه 

دنیا ارزش این رو داره که بخوام دل چرکین بشم از کسی .

این رو از الف یاد گرفتم .که در کمال بیزاریش از کسی سعی میکنه باز 

هم بهش احترام بگذاره و دلش رو نشکونه .

با این حال وقتی میبینم تو یک قضیه من هم حق به جانبم نمیتونم دست 

از این احساس که اون باید بیاد سمت تو یا اون اشتباه کرده و تو چرا ناراحتی بردارم .

پ_ن : دلم میخواد امروزم رو  قشنگ شروع کنم .بدون فکر کردن به چیزهای ناراحت کننده .اما انگار نقطه عطف زندگیم دست   پنجه زدن با همین چیزهاست و این اشتباهه .

اینکه حس های خوبم رو  قربانی افکار بدم میکنم .

قبولی

می نویسم چون احساسات امروزم یک آرامش بعد از طوفانه .

شش هفت سال پیش دوستم اومد گفت بریم رانندگی ثبت نام کنیم .

گفتم اکی . اون موقع دانشجو بودم و دنبال تجربه های جدید . 

روز آزمون آیین نامه مصادف بود با روزی که من از طرف بهداشت شهر

سرشمار جمعیت شده بودم و فی الواقع شب قبلش چیزی نخونده بودم و

با هشت تا غلط رد شدم .

هفته ی بعدش کتاب رو خوندم و باز با چهار تا غلط رد شدم .

گذاشتم کنار و بعد ازدوسال وقتی یک هفته مونده بود کاردکسم باطل شه رفتم و تست های آزمون رو خوندم و بدون هیچ غلطی قبول شدم ولی امتحان شهر رو افتادم .

روزی که برای امتحان شهر کنار افسر نشسته بودم پام رو کلاچ می لرزید و چقدر برام ناراحت کننده بود .

اون روز وقتی برگشتم آموزشگاه بهم گفتند کاردکست چون باطل میشه باید یک بار دیگه آیین نامه بدی و من باخودم گفتم چه مسخره بازی ایه و کلا رانندگی رو گذاشتم کنار .

شش سال بعد وقتی الف میخواست ماشین ثبت نام کنه و همه تو جمع خانوادگی متوجه شدند گواهینامه ندارم دوباره به جوش اومدم که برم سمتش . خداروشکر با وجود باطل شدن کاردکس مجبور نبودم یک بار دیگه با کلی هزینه ثبت نام کنم و فقط باید پروندم رو از انزلی به این شهری که هستم انتقال می دادم .با کلی بدبختی و دوندگی رفتم پلیس راهور رشت و بعد از اون هم پلیس راهنمایی همین شهری که توش هستم و بلاخره اکی شد .

تمرینام رو شروع کردم و بار اولی که اینجا امتحان آیین نامه دادم قبول شدم .ولی آزمون شهر رو رد شدم .اونم دو بار .

بار اول و دوم بخاطر پارک دوبل رد شدم چون اینجا انگار فقط براشون پارک دوبل مهمه .یعنی چهار قدم که جلوتر می رفتم می گفت دوبل بزن و منم خراب می کردم .بار سوم که همین امروز بود با کلی استرس دقیقا مثل قبل وقتی گفت برو بعد چهار قدم گفت دوبل بزن و خداروشکر این دفعه قبول شدم .یعنی اگر استرس این روزهام رو بگم و از تلخی حس مردود شدن و استرس و ایستادن برای امتحان حرف بزنم میتونم کتاب بنویسم .فقط خدا میدونه چقدر بخاطر رانندگی گریه کردم و اذیت شدم و امیدوارم بچه م آسیب نبینه . ولی بهرحال تموم شد و رفت . خدایا شکرت 

میوه ها

چقدر مِلون تو این هوا خوشمزه ست .

چقدر آبدار و شیرینه .انگار تک تک سلول های بدنم میگفت چنگال رو توش فرو کن و بخور. الکی نیست میگن ویار و این حرفا ..اصن حال عجیبیه .

یکجا نوشته بود اگه تو دوران بارداریت از میوه خوردن خوشت بیاد بچه ت

دختر میشه. ولی اگه از گوشت و این چیزا خوشت بیاد پسر میشه .

فقط میخوام بگم غذا خوردن چقدر این روزا سخت شده و کاش فقط بجاش میوه میخوردم .